Frans feuilleton - 6
... of ze zich wel lekker voelde, ze at zo weinig?
Op school had Jantien een verschrikkelijke hekel aan Frans gehad en ze had het vak laten vallen zodra dat kon. Terwijl ze terug wandelde naar wat tegenwoordig haar huis was, dacht ze aan haar vroegere leraar Frans – meneer Kikker, en hoe erg was het als je je leerlingen meteen al in de eerste les leerde wat de Franse vertaling van je achternaam was?
En wee degene die hem daarna nog meneer Kikker noemde.
Monsieur Grenouille. Een harde s en een zachte r, achter in de keel, alstublieft! En de dubbele l spreken we uit als een j, dames en heren! – ze hoorde het hem nog door het lokaal bulderen. En wee degene die hem daarna nog meneer Kikker noemde. Op een dag gooide hij een prullenbak naar een leerling uit een van de havoklassen – precies vanwege die overtreding. Een prullenbak!
... ze had te populair willen doen
Daarna was hij maanden niet op school verschenen, een invalster die net van haar opleiding kwam nam de klassen over. Van orde bewaren had ze zelfs nog geen flintertje kaas gegeten, ze had te populair willen doen, verwachtte misschien dat ze zich dat vanwege haar leeftijd nog wel kon veroorloven. Maar Jantien en haar klasgenoten waren onverbiddelijk en uiteindelijk liep de invalster tijdens zomaar een les werkwoordvervoegingen weg. In tranen.
... met haar verdwaasde en angstige blik
Het schrille gejoel dat even later door het lokaal schalde, natuurlijk deed Jantien er ook aan mee. Maar thuis, op haar kamer – ze was er beroerd van en aan tafel had haar vader gevraagd of ze zich wel lekker voelde, ze at zo weinig? Ja, hoor, niets aan de hand, gewoon niet zo’n trek. Het had nog dagen geduurd voor ze het beeld van de rood aangelopen invalster met haar verdwaasde en angstige blik echt kwijt was.
... dezelfde flanellen overhemden met elleboogstukken
Niet lang daarna later liep meneer Kikker weer door de gangen van de school. Dezelfde corduroybroeken, dezelfde flanellen overhemden met elleboogstukken, dezelfde wollen pullovertjes, dezelfde baard, dezelfde bril. Toch was het een andere monsieur Grenouille die voor de klas stond. Hij bulderde niet meer, maar lachen deed hij evenmin. Ze had nog een paar maanden les van hem gehad, daarna was het gedaan met haar uren Frans.
Tot nu dan, grinnikte ze in zichzelf. Ze duwde de deur van de bibliotheek open en voelde zich ineens heel volwassen.
Terug naar de eerdere afleveringen van Frans feuilleton.
Wil je je waardering laten blijken en mijn werk een steuntje in de rug geven? Dat kan. Jouw donatie helpt mij mooie verhalen te blijven schrijven.
Dank je wel!
